JIP.org - Jongeren Informatie Punt

Heroïne

Stel je vraag en je krijgt binnen 2 werkdagen een antwoord.

Heroïne

Wat is heroïne
Heroïne is een harddrug. Het behoort tot de opiaten: stoffen die uit de papaver worden gehaald. Door de onrijpe zaadbol in te kerven en het vrijkomende melksap in te drogen, ontstaat ruwe opium. Uit die ruwe opium kan morfine worden gehaald, en uit die morfine kan via een chemische bewerking heroïne worden gemaakt. In het laboratorium kan zuivere heroïne worden gemaakt. Maar in de praktijk is heroïne nooit in die sterkte te koop, want als het uiteindelijk de gebruiker bereikt is het door de opeenvolgende handelaren vermengd met allerlei andere stoffen zoals cafeïne, paracetamol, suikers, zetmeel of stophoest. Ook vermenging met gevaarlijke stoffen komt voor. In Nederland varieert het heroïnegehalte van de 'straatheroïne' van 20 tot 80%. Het varieert in uiterlijk van grof wit poeder tot geelbruine brokjes. Heroïne wordt ook wel 'bruin' of 'smack' genoemd.

Wat voel je van heroïne
Bij het gebruik van heroïne wordt je ademhaling en de hartslag langzamer. Je lichaamstemperatuur gaat iets omlaag. Je pupillen vernauwen zich sterk. De werking van je darmen en kringspieren vermindert en je seksuele behoeftes kunnen minder worden. In het begin kun je last krijgen van braken, hoofdpijn, duizeligheid, misselijkheid, jeuk en een vreemd gevoel in je hoofd. De lichamelijke effecten vallen in het niet bij wat je voelt en ervaart: de sterk verdovende werking, die heel snel komt (de 'flash'). Deze werking treedt al vanaf de eerste keer op en gaat overheersen wanneer je na een aantal malen niet meer zo'n last hebt van de bijwerkingen. De heroïne geeft dan een heel aangenaam effect: pijn, verdriet, angst, honger en kou worden niet meer gevoeld. Je raakt ontspannen, wordt in jezelf gekeerd en onverschillig: de buitenwereld doet er niet meer zo toe. Gemiddeld werkt heroïne 4 tot 6 uur. Het effect hangt af van degene die het gebruikt, de ervaring met het middel, de genomen hoeveelheid en de manier waarop het wordt gebruikt.

Hoe wordt heroïne gebruikt
Heroïne wordt meestal 'gechineesd' of gespoten. Bij 'chinezen' wordt heroïnepoeder op een stukje aluminiumfolie gelegd en verhit. De vrijkomende dampen worden door een kokertje opgezogen en komen zo rechtstreeks in de longen terecht. Spuiten: de heroïnepoeder wordt op een lepel of blikje gelegd, opgelost in water en zuur (ascorbinezuur of citroensap) en dan verhit. De oplossing wordt in een injectiespuit getrokken en in een bloedvat gespoten. In Nederland is 'chinezen' de meest voorkomende manier van gebruik. Het percentage spuiters is sterk gedaald, tot minder dan een kwart van de gebruikers. Dat heeft vrijwel zeker met de risico's van het spuiten te maken, waarvan overdracht van aids door het gebruik van vuile spuiten de belangrijkste is. Heroïne kan ook worden gesnoven of, vermengd met tabak, worden gerookt.

Wat zijn de risico's
Naast lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid brengt heroïne de volgende risico's met zich mee:
Overdosis
, niet zelden met de dood als gevolg. Want de vertragende effecten op de ademhaling kunnen fataal zijn. Een overdosis kan verschillende oorzaken hebben: een te hoge dosis ineens, dezelfde dosis als vroeger na een periode van stoppen, verrast worden door heroïne van een ongebruikelijke zuiverheidgraad ontstekingen en infecties door onzorgvuldig en onhygiënisch spuiten.
Omdat heroïne pijnklachten onderdrukt, kan een ziekte niet of te laat worden opgemerkt.
Heroïnegebruik verstoort de menstruatiecyclus, soms verdwijnt de menstruatie helemaal.
Pasgeboren baby's van heroïnegebruikende moeders vertonen ontwenningsverschijnselen.

combinatie
van heroïne met andere dempende middelen is gevaarlijk, omdat de effecten elkaar kunnen versterken. Dit kan dodelijke gevolgen hebben.

Kun je aan heroïne verslaafd raken
Je kunt wederom onderscheid maken tussen lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid. Zoals gezegd spreken we van lichamelijke afhankelijkheid wanneer je lichaam protesteert als met gebruik van een middel wordt gestopt (ontwenningsverschijnselen). In vergelijking met andere middelen treedt dit bij het gebruik van heroïne vrij snel op. Dit wil niet zeggen dat iemand er na één keer aan vastzit. Maar wordt het vaker gebruikt, dan wordt je lichamelijke afhankelijkheid snel groot. Je lichaam went snel aan heroïne. Er is al gauw meer nodig om hetzelfde effect te voelen, en dat maakt de kans van verslaving nog groter. Als de heroïne is uitgewerkt doen zich de volgende ontwenningsverschijnselen voor: Je voelt je ziek, je transpireert, bent klam en koud, je hebt kippenvel, een lopende neus, buikkrampen en pijn in armen en benen. Ook kun je last hebben van braken en diarree. Deze klachten verdwijnen zodra opnieuw heroïne wordt gebruikt, en zo kom je gemakkelijk in een cirkeltje terecht. Geestelijke afhankelijkheid houdt in dat je steeds sterker naar het middel verlangt en je eigenlijk niet meer prettig kan voelen zonder. Heroïne maakt geestelijk afhankelijk. Het verdooft alles, zowel lichamelijke als geestelijke pijn. Dit is een van de redenen waarom experimenteren met heroïne riskant is.

Hoe moeilijk is het om te stoppen met heroïnegebruik
Stoppen met heroïnegebruik is een grote opgave voor mensen die er afhankelijk van zijn geworden. Stop je meteen, zonder medicijnen, dan kunnen de lichamelijke afkickverschijnselen heftig zijn en 7 tot 10 dagen duren. Afkicken kan ook onder doktersbegeleiding: met behulp van methadon, waarvan de dosis langzaam wordt afgebouwd. In de meeste gevallen wordt methadon echter verstrekt in een blijvende 'onderhoudsdosis'. Methadon is een kunstmatig opiaat, dat langer werkt dan heroïne (24 uur). Het voordeel daarvan is, dat het lichaam niet zo snel om een nieuwe dosis vraagt. Je kunt dan in een normaal dag- en nachtritme gaan leven en hoeft niet voortdurend op jacht naar heroïne. Door de regelmaat kan de situatie verbeteren, in lichamelijk, geestelijk en sociaal opzicht. Bijkomende voordelen zijn dat methadon zuiver is en via de mond ingenomen wordt. Verder zijn de risico's van methadon dezelfde als die van heroïne: het is en blijft een zwaar verdovend middel. In 1999 is het experiment gestart waarin heroïneverslaafden lichamelijk kunnen afkicken onder narcose. De zeer hevige onthoudingsverschijnselen treden op tijdens de narcose, zodat de persoon zelf daar niets van merkt. Hierna volgt een behandeling van een jaar. Het is moeilijk definitief van de heroïne af te kicken, want de geestelijke afhankelijkheid is ongelooflijk sterk. De onderliggende problemen bestaan immers nog steeds, en het opbouwen van een nieuw leven is moeilijk en zwaar. Intussen blijft de heroïne lokken. Het gevaar om terug te vallen is daarom groot. Het is belangrijk om (tijdig) hulp te zoeken, ook wanneer je na een periode van afkicken weer opnieuw bent gaan gebruiken. Ga naar het dichtstbijzijnde centrum voor verslavingszorg of kijk bij het hoofdstukje 'hulp' op deze site.