hard drugs
cocaine | crack | heroine | lijm | speed | tripmiddelen

cocaine
wat is cocaine | wat voel je er van | risico's | verslavend

Wat is cocaïne
Cocaïne is een wit, kristalachtig poeder. Het wordt uit de bladeren van de cocaplant gehaald, die groeit in Zuid-Amerika. Voor cocaïne worden verschillende andere namen gebruikt, maar de populairste luidt kortweg 'coke'. Op een vrij eenvoudige manier kan de cocaïne aan de bladeren van de cocaplant onttrokken worden, totdat er vrijwel zuiver cocaïnepoeder overblijft. Eenmaal op de markt wordt de cocaïne vaak vermengd met andere stoffen.
[omhoog]

Wat voel je van cocaïne
Meestal wordt cocaïne gesnoven. Het poeder wordt daarvoor in een 'lijntje' gelegd en met behulp van een kokertje in de neus opgehaald. Als het eerst wordt opgelost in water, kan cocaïne ook in een ader geïnjecteerd worden. Het roken van cocaïne heeft geen zin, omdat het verbrand is voordat het de longen bereikt. Cocaïne kan wel gerookt worden als het eerst is omgezet in cocaïnebase, dat 'crack' wordt genoemd. Wordt de crack gerookt in een waterpijp of een speciaal crackpijpje, dan spreken we van 'basen'. Het snuiven van een lijntje cocaïne heeft al na een paar minuten effect. Dat effect gaat ongeveer een half uur door. Bij spuiten of basen werkt de cocaïne nog sneller, maar het effect is na een minuut of tien alweer verdwenen. Wat je voelt, is afhankelijk van de dosis en de manier waarop je het gebruikt. Ook je lichaamsgewicht, je lichamelijke conditie en de verwachting die je ervan hebt spelen een rol. Maar in grote lijnen zou je de effecten als volgt kunnen omschrijven: je krijgt een groter uithoudingsvermogen, een hongerig gevoel en je voelt geen vermoeidheid meer. Ook pijn voel je minder snel. Je wordt opgewekt en vrolijk, het lijkt alsof je meer energie krijgt en je denkt dat je de hele wereld aan kunt. Deze effecten doen zich voor als je af en toe cocaïne neemt, en niet teveel tegelijk. De effecten zijn binnen een half uur verdwenen. Als je het gevoel terug wil krijgen, moet je opnieuw nemen. Zwaardere gebruikers worden vaak rusteloos en raken snel geïrriteerd. Zelfvertrouwen kan doorslaan tot overmoed. En de zware gebruiker gaat in een schijnwereld leven. De contacten met anderen zijn oppervlakkig, er wordt drukte gemaakt om niets en ook gevoelens van verliefdheid voor iemand op dat moment blijken achteraf schijn. Terwijl matig gebruik van cocaïne seksueel opwindend kan werken. Maar bij toenemend gebruik neemt dat effect af en kan de zin in seks helemaal verdwijnen. Kortom, cocaïnegebruik kan een probleem worden, zeker als het moet dienen om een zogenaamd 'ander mens' van je te maken, bijvoorbeeld wanneer je denkt dat coke je meer zelfvertrouwen geeft. Wie daar gevoelig voor is, kan na een keertje proberen al snel in de verleiding komen om het nog eens te doen.
[omhoog]

Wat zijn de risico's van cocaïne
Naast afhankelijkheid brengt cocaïne de volgende risico's met zich mee: * Wie regelmatig en veel cocaïne gebruikt, verliest eetlust, vermagert en doet een aanslag op de lichamelijke conditie. De weerstand tegen infecties neemt af, er doen zich trillingen, bewegingsstoornissen en verstoringen van het hartritme voor. * Cocaïne neemt vermoeidheidsgevoelens weg. Je kunt daardoor energie gebruiken die ten koste gaat van je reserves, omdat je de natuurlijke grens niet meer voelt. Samen met slapeloosheid leidt dat tot uitputting: voor een deel van de gebruikers een reden om opnieuw te gebruiken. * Dat risico speelt extra bij de combinatie cocaïne en alcohol. De alcohol verdooft en maakt dronken: de cocaïne pept weer op. Dat lijkt een ideale combinatie voor een lang avondje uit, maar gezond is anders. Je voelt niet meer hoeveel je gedronken hebt en gaat dus gewoon door. Dat kan de volgende dag(en) een flinke kater opleveren: voor een deel van de gebruikers een reden om opnieuw te gebruiken.

* Zwaar gebruik kan leiden tot waanvoorstellingen die beangstigend zijn. Je wordt achterdochtig en voelt je bedreigd. Dat kan omslaan in agressie.
* Wie vaak cocaïne gebruikt, kan het gevoel krijgen dat er beestjes onder zijn huid zitten en gaat daardoor tot bloedens toe krabben.
* Door het snuiven van cocaïne trekken de bloedvaten in de neus samen. Daarom kan bij frequent gebruik het slijmvlies in de neus beschadigen, dat geeft een heftige pijn in de neus. Als cocaïne bij het snuiven in de voorhoofdholte terecht komt, kan het daar verstoppingen en hoofdpijn veroorzaken.
* Door het niet steriel spuiten van cocaïne kunnen spuitabcessen ontstaan.
* Gebruik van crack brengt extra lichamelijke risico's met zich mee, zoals aantasting van de longen door de bloedvatvernauwing.
* Mensen met een zwak hart, zwakke vaten, hoge bloeddruk, suikerziekte of epilepsie lopen extra risico's.
* Voordat het bij de gebruiker terechtkomt, is cocaïne vaak vermengd met andere stoffen. Die zijn meestal niet gevaarlijk, maar het betekent wel dat je niet krijgt waarvoor je (veel) betaalt.
[omhoog]

Kun je aan cocaïne verslaafd raken
Je kunt onderscheid maken tussen lichamelijke afhankelijkheid en geestelijke afhankelijkheid. We spreken van lichamelijke afhankelijkheid, als het lichaam protesteert wanneer met gebruik van een middel wordt gestopt (ontwenningsverschijnselen). Bij het gebruik van cocaïne treedt dit niet op. Geestelijke afhankelijkheid houdt in dat je steeds sterker naar het middel verlangt en je eigenlijk niet meer prettig kunt voelen zonder. Cocaïnegebruik kan wel degelijk leiden tot geestelijke afhankelijkheid. Want als je vaker of meer gaat gebruiken, dan is dat vanwege de effecten die cocaïne op je persoonlijkheid heeft. Je hebt het dan nodig om je zelfvertrouwen op te krikken, bijvoorbeeld in stressvolle situaties. Dit kan toename van gebruik in de hand werken, omdat op een gegeven moment elke onzekere situatie met behulp van cocaïne te lijf wordt gegaan. Het vervelende daarbij is, dat je onzekerheid alleen maar toeneemt naarmate je vaker gebruikt. Op deze manier kun je in een cirkeltje terechtkomen. De meeste gebruikers zien dat gevaar wel, maar denken dat het hen niet zal overkomen. Ze maken zichzelf wijs, dat ze elk moment kunnen stoppen. Problemen met cocaïne worden dus in eerste instantie veroorzaakt doordat iemand een lage dunk van zichzelf heeft: hij denkt dingen niet aan te kunnen. Cocaïne geeft het gevoel wel alles onder controle te hebben. Dat lijkt een mooie oplossing, maar dat is het niet, want dat gevoel is maar schijn. De gebruiker heeft het alleen niet in de gaten.
[omhoog]

crack
wat is crack | wat voel je er van | risico's | verslavend

Wat is crack
Crack is een bewerkte vorm van cocaïne. De bewerking is nodig om de cocaïne rookbaar te maken. Crack wordt ook wel basecoke of gekookte coke genoemd. Het zijn drie verschillende namen voor een stof met dezelfde werking en risico's. Om het te maken wordt cocaïne vermengd met water en maagzout of ammoniak, en dan gekookt.
[omhoog]

Wat voel je van crack
Crack wordt gerookt uit een pijpje of vanaf aluminiumfolie. Het wordt verhit en de dampen worden geïnhaleerd: crack begint na enkele seconden al te werken, maar is snel uitgewerkt. Het gebruik van crack slaat in als een bom. Je krijgt een enorme kick en voelt je intens plezierig en geweldig. Een golf energie trekt door je hele lichaam. Even zijn alle zorgen, frustraties en gevoelens van minderwaardigheid weg. De flash duurt 20 seconden. Na enkele minuten komt de ommezwaai, de crash: je krijgt onplezierige gevoelens. Je raakt opgefokt, angstig en lusteloos en wilt onmiddellijk opnieuw gebruiken. Dat verlangen is zeer sterk; hartslag, bloeddruk en lichaamstemperatuur gaan erg omhoog.
[omhoog]

Wat zijn de risico's
Roken van crack is slecht voor je longen, waardoor je longfunctie achteruit gaat. Gebruikers krijgen last van kortademigheid en hoesten vaak zwart slijm op. Crack leidt tot stoornissen van het hart- en vaatstelsel. Hartritmestoornissen, een hartaanval of een epileptische aanval kunnen het gevolg zijn. Crack pleegt roofbouw op het lichaam met als gevolg totale uitputting. Het risico bestaat dat je van crack volledig paranoia, angstig of depressief wordt.
[omhoog]

Kun je aan crack verslaafd raken
Crackgebruik is buitengewoon verslavend: met heroïne en nicotine is het de meest verslavende drug. De flash is zó prettig en zó kort en de crash is zó onaangenaam dat je onmiddellijk opnieuw wilt gebruiken. Je wilt alsmaar doorgaan. Bij crackgebruik treedt acute tolerantie op: de eerste dosis geeft nog een intens plezierig gevoel, maar een tweede dosis al niet meer, bij dezelfde hoeveelheid. Onthoudingsverschijnselen treden op, zoals neerslachtigheid, depressie, vermoeidheid, uitputting en onrustige slaap. Deze verschijnselen kunnen lange tijd aanhouden, en in die periode ontstaat een zeer sterk verlangen naar crack.
[omhoog]

heroine
wat is heroine| wat voel je er van | gebruik | risico's | verslavend | stoppen

Wat is heroïne
Heroïne is een harddrug. Het behoort tot de opiaten: stoffen die uit de papaver worden gehaald. Door de onrijpe zaadbol in te kerven en het vrijkomende melksap in te drogen, ontstaat ruwe opium. Uit die ruwe opium kan morfine worden gehaald, en uit die morfine kan via een chemische bewerking heroïne worden gemaakt. In het laboratorium kan zuivere heroïne worden gemaakt. Maar in de praktijk is heroïne nooit in die sterkte te koop, want als het uiteindelijk de gebruiker bereikt is het door de opeenvolgende handelaren vermengd met allerlei andere stoffen zoals cafeïne, paracetamol, suikers, zetmeel of stophoest. Ook vermenging met gevaarlijke stoffen komt voor. In Nederland varieert het heroïnegehalte van de 'straatheroïne' van 20 tot 80%. Het varieert in uiterlijk van grof wit poeder tot geelbruine brokjes. Heroïne wordt ook wel 'bruin' of 'smack' genoemd.
[omhoog]

Wat voel je van heroïne
Bij het gebruik van heroïne wordt je ademhaling en de hartslag langzamer. Je lichaamstemperatuur gaat iets omlaag. Je pupillen vernauwen zich sterk. De werking van je darmen en kringspieren vermindert en je seksuele behoeftes kunnen minder worden. In het begin kun je last krijgen van braken, hoofdpijn, duizeligheid, misselijkheid, jeuk en een vreemd gevoel in je hoofd. De lichamelijke effecten vallen in het niet bij wat je voelt en ervaart: de sterk verdovende werking, die heel snel komt (de 'flash'). Deze werking treedt al vanaf de eerste keer op en gaat overheersen wanneer je na een aantal malen niet meer zo'n last hebt van de bijwerkingen. De heroïne geeft dan een heel aangenaam effect: pijn, verdriet, angst, honger en kou worden niet meer gevoeld. Je raakt ontspannen, wordt in jezelf gekeerd en onverschillig: de buitenwereld doet er niet meer zo toe. Gemiddeld werkt heroïne 4 tot 6 uur. Het effect hangt af van degene die het gebruikt, de ervaring met het middel, de genomen hoeveelheid en de manier waarop het wordt gebruikt.
[omhoog]

Hoe wordt heroïne gebruikt
Heroïne wordt meestal 'gechineesd' of gespoten. Bij 'chinezen' wordt heroïnepoeder op een stukje aluminiumfolie gelegd en verhit. De vrijkomende dampen worden door een kokertje opgezogen en komen zo rechtstreeks in de longen terecht. Spuiten: de heroïnepoeder wordt op een lepel of blikje gelegd, opgelost in water en zuur (ascorbinezuur of citroensap) en dan verhit. De oplossing wordt in een injectiespuit getrokken en in een bloedvat gespoten. In Nederland is 'chinezen' de meest voorkomende manier van gebruik. Het percentage spuiters is sterk gedaald, tot minder dan een kwart van de gebruikers. Dat heeft vrijwel zeker met de risico's van het spuiten te maken, waarvan overdracht van aids door het gebruik van vuile spuiten de belangrijkste is. Heroïne kan ook worden gesnoven of, vermengd met tabak, worden gerookt.
[omhoog]

Wat zijn de risico's
Naast lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid brengt heroïne de volgende risico's met zich mee:
Overdosis, niet zelden met de dood als gevolg. Want de vertragende effecten op de ademhaling kunnen fataal zijn. Een overdosis kan verschillende oorzaken hebben: een te hoge dosis ineens, dezelfde dosis als vroeger na een periode van stoppen, verrast worden door heroïne van een ongebruikelijke zuiverheidgraad ontstekingen en infecties door onzorgvuldig en onhygiënisch spuiten.
Omdat heroïne pijnklachten onderdrukt, kan een ziekte niet of te laat worden opgemerkt.
Heroïnegebruik verstoort de menstruatiecyclus, soms verdwijnt de menstruatie helemaal.
Pasgeboren baby's van heroïnegebruikende moeders vertonen ontwenningsverschijnselen.
combinatie van heroïne met andere dempende middelen is gevaarlijk, omdat de effecten elkaar kunnen versterken. Dit kan dodelijke gevolgen hebben.
[omhoog]

Kun je aan heroïne verslaafd raken
Je kunt wederom onderscheid maken tussen lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid. Zoals gezegd spreken we van lichamelijke afhankelijkheid wanneer je lichaam protesteert als met gebruik van een middel wordt gestopt (ontwenningsverschijnselen). In vergelijking met andere middelen treedt dit bij het gebruik van heroïne vrij snel op. Dit wil niet zeggen dat iemand er na één keer aan vastzit. Maar wordt het vaker gebruikt, dan wordt je lichamelijke afhankelijkheid snel groot. Je lichaam went snel aan heroïne. Er is al gauw meer nodig om hetzelfde effect te voelen, en dat maakt de kans van verslaving nog groter. Als de heroïne is uitgewerkt doen zich de volgende ontwenningsverschijnselen voor: Je voelt je ziek, je transpireert, bent klam en koud, je hebt kippenvel, een lopende neus, buikkrampen en pijn in armen en benen. Ook kun je last hebben van braken en diarree. Deze klachten verdwijnen zodra opnieuw heroïne wordt gebruikt, en zo kom je gemakkelijk in een cirkeltje terecht. Geestelijke afhankelijkheid houdt in dat je steeds sterker naar het middel verlangt en je eigenlijk niet meer prettig kan voelen zonder. Heroïne maakt geestelijk afhankelijk. Het verdooft alles, zowel lichamelijke als geestelijke pijn. Dit is een van de redenen waarom experimenteren met heroïne riskant is.
[omhoog]

Hoe moeilijk is het om te stoppen met heroïnegebruik
Stoppen met heroïnegebruik is een grote opgave voor mensen die er afhankelijk van zijn geworden. Stop je meteen, zonder medicijnen, dan kunnen de lichamelijke afkickverschijnselen heftig zijn en 7 tot 10 dagen duren. Afkicken kan ook onder doktersbegeleiding: met behulp van methadon, waarvan de dosis langzaam wordt afgebouwd. In de meeste gevallen wordt methadon echter verstrekt in een blijvende 'onderhoudsdosis'. Methadon is een kunstmatig opiaat, dat langer werkt dan heroïne (24 uur). Het voordeel daarvan is, dat het lichaam niet zo snel om een nieuwe dosis vraagt. Je kunt dan in een normaal dag- en nachtritme gaan leven en hoeft niet voortdurend op jacht naar heroïne. Door de regelmaat kan de situatie verbeteren, in lichamelijk, geestelijk en sociaal opzicht. Bijkomende voordelen zijn dat methadon zuiver is en via de mond ingenomen wordt. Verder zijn de risico's van methadon dezelfde als die van heroïne: het is en blijft een zwaar verdovend middel. In 1999 is het experiment gestart waarin heroïneverslaafden lichamelijk kunnen afkicken onder narcose. De zeer hevige onthoudingsverschijnselen treden op tijdens de narcose, zodat de persoon zelf daar niets van merkt. Hierna volgt een behandeling van een jaar. Het is moeilijk definitief van de heroïne af te kicken, want de geestelijke afhankelijkheid is ongelooflijk sterk. De onderliggende problemen bestaan immers nog steeds, en het opbouwen van een nieuw leven is moeilijk en zwaar. Intussen blijft de heroïne lokken. Het gevaar om terug te vallen is daarom groot. Het is belangrijk om (tijdig) hulp te zoeken, ook wanneer je na een periode van afkicken weer opnieuw bent gaan gebruiken. Ga naar het dichtstbijzijnde centrum voor verslavingszorg of kijk bij het hoofdstukje 'hulp' op deze site.
[omhoog]

lijm
wat is glue sniffing | wat voel je er van | risico's | verslavend

Wat is glue sniffing
Glue sniffing is het snuiven van vluchtige oplosmiddelen. Het wordt gedaan om in een roes te raken. Het gaat hierbij om producten als lijm, benzine, gas uit sigarettenaanstekers, verf en lakverdunners, nagellakverwijderende stoffen of drijfgassen uit spuitbussen. Na inademing hebben de middelen vrijwel direct effect, met doorgaans een korte werkingsduur.
[omhoog]

Wat voel je van glue sniffing
De effecten lijken een beetje op alcohol: je voelt je licht aangeschoten, in een roes. Je staat niet stevig meer op je benen en je wordt duizelig. Soms komen er hallucinaties, die meestal plezierig en kleurrijk zijn. Neem je meer dan raak je in een dromerige toestand en treden er bewegingsstoornissen op. Je kunt dan nauwelijks meer op je benen staan en krijgt geheugenverlies. Dit is te vergelijken met dronkenschap, waarbij je jezelf niet meer onder controle hebt. De gebruiker wil meestal in een lichte roes blijven. Na gebruik kan een kater ontstaan. Je hebt dan last van hoofdpijn en misselijkheid, maar bij grotere doseringen kan verlies van bewustzijn optreden. Uiteindelijk kunnen verlammingsverschijnselen optreden, ook van de ademhalingsspieren. Dan staat de ademhaling stil en het hart houdt ermee op.
[omhoog]

Wat zijn de risico's van glue sniffing
Veel oplosmiddelen zijn brandbaar en, wanneer ze met lucht vermengd worden, explosief. Een sigaretje opsteken kan rampzalige gevolgen hebben. Sommige gebruikers worden zeer opgewonden en agressief, en zijn naderhand volledig vergeten wat er tijdens de roes is gebeurd. Ook verstikking kan voorkomen, met name wanneer er gebruikt wordt met een plastic zak over het hoofd. De overige risico's liggen vooral op het lichamelijk vlak. Tri en gefluorideerde koolwaterstoffen kunnen ernstige hartritmestoornissen teweegbrengen die soms de dood tot gevolg hebben. Stoffen zoals hexaan, benzine, tri of samengestelde lakverdunners veroorzaken verlammingsverschijnselen. Tolueen (wat veelal in lijm zit) leidt tot neurologische schade. Tri en tetra kunnen nier- en leverbeschadigingen opleveren. Bloedarmoede en andere bloedziekten worden veroorzaakt door de meeste oplosmiddelen. Drijfgassen in spuitbussen hebben een extra risico voor de longen. Bij chronisch gebruik liggen evenwichts-, gezichts- en gehoorstoornissen op de loer, terwijl het denkvermogen achteruit gaat. Doofheid en dementie kunnen het gevolg zijn van heftig gebruik.
[omhoog]

Is glue sniffing verslavend
Het lichaam went aan de oplosmiddelen, waardoor de dosissen steeds verhoogd moeten worden. De meest genoemde klachten zijn: angst, slapeloosheid, duizelingen, verminderde eetlust, duizeligheid en misselijkheid. Geestelijke afhankelijkheid treedt wel op, wat wil zeggen dat de persoon sterk verlangt naar de roes.
[omhoog]

speed
wat is speed | gebruik | wat voel je er van | risico's | als het mis gaat | verslavend

Wat is speed
'Speed' en 'pep' zijn straatnamen voor 'wekaminen'. Dit zijn chemische stoffen die een stimulerende werking hebben: ze werken oppeppend, je krijgt er energie van. Er zijn verschillende soorten wekaminen, die van elkaar verschillen in sterkte en werkingsduur.
[omhoog]

Hoe wordt speed gebruikt
Speed is te koop als pil of in poedervorm. Meestal wordt het geslikt, maar het kan ook gesnoven of gespoten worden. Wordt speed geslikt, dan begint de werking meestal na 15 tot 20 minuten. Wordt het gesnoven, dan komt de speed via het neusslijmvlies in het bloed terecht. Het effect komt dan al na een paar minuten. Wordt speed direct in een ader gespoten, dan werkt het vrijwel onmiddellijk. In alle gevallen is de speed na ongeveer acht uur uitgewerkt. Vaak wordt speed vermengd met andere stoffen. Daardoor weet je eigenlijk nooit zeker wat je koopt.
[omhoog]

Wat voel je van speed
Het gebruiken van speed werkt oppeppend, zowel op je lichaam als op je geest. De kracht van dit oppeppende effect hangt af van de dosis en de manier waarop de speed wordt gebruikt. Wat je ervan merkt is vaak erg afhankelijk van wat je ervan verwacht te merken. Feiten zijn dat door speed vermoeidheid niet meer wordt gevoeld. Je eetlust verdwijnt, je bloeddruk stijgt en je pols versnelt. Je pupillen worden groter, je spieren spannen zich. Ook bestaat er een kans op hoofdpijn en duizeligheid, net als snel bewegen van de kaken en knarsetanden. Van speed kun je tijdelijk actief, vrolijk, alert en zelfverzekerd worden. Zelfkritiek verdwijnt, je praat gemakkelijker en vlotter. Maar speed kan ook heel anders uitpakken: je kunt er prikkelbaar, onrustig en angstig door worden, met name als het aan het uitwerken is. Als speed uitgewerkt is, komt je eetlust terug. Omdat je meestal bent doorgegaan, zonder aan je vermoeidheid toe te geven (je voelt hier tenslotte niets van), kan een katergevoel achterblijven. Veelgehoorde klachten van regelmatige gebruikers zijn chronische vermoeidheid, lusteloosheid en neerslachtigheid.
[omhoog]

Wat zijn de risico's
* Er bestaat een risico van verslaving. 'Willen gebruiken' verandert dan in 'moeten gebruiken'.
* Langdurig speedgebruik heeft gevolgen voor het lichaam. Speed vergroot bijvoorbeeld het risico van hartritmestoornissen, een hersenbloeding en een hartinfarct. Voor mensen met een zwak hart, hoge bloeddruk, suikerziekte of epilepsie is het gebruik van speed gevaarlijk.
* Een lichamelijk risico van speedgebruik in het uitgaansleven is oververhitting. Wanneer je speed gebruikt, voel je geen vermoeidheid en kun je uren achter elkaar dansen. Als het dan ook nog warm en vochtig is, kan het gebeuren dat je lichaam niet voldoende warmte meer kwijt raakt door zweet te verdampen. Het lichaam produceert dan wel zweet, maar koelt niet meer af. Wanneer je dan onvoldoende drinkt, bestaat het risico dat je lichaam oververhit raakt en uitdroogt. Het gevolg kan zijn dat spieren en sommige organen, zoals de lever en de nieren, niet meer werken. Oververhitting is (levens)gevaarlijk en moeilijk te behandelen. Dit risico speelt minder, wanneer in de disco of feestruimte voldoende ventilatie en afkoeling is.
* Speed doet een aanslag op je lichamelijke reserves. Vermoeidheid is een signaal van het lichaam dat de grenzen zijn bereikt en dat het rust nodig heeft. Speed vervaagt die grens, zodat je er gemakkelijk overheen gaat en je laatste reserves aanspreekt.
* Langdurig gebruik van speed kan tot volledige uitputting leiden. Het gebrek aan eetlust levert gewichtsverlies op.
* Door verminderde weerstand, in combinatie met een tekort aan voedingsstoffen, kunnen nagels gaan afbrokkelen en tanden gaan loszitten of uitvallen.
* Wanneer iemand vaak en langdurig speed gebruikt, kunnen zich dwangmatige bewegingen voordoen, zoals tandenknarsen en kauwbewegingen. Deze reactie kan blijven, ook nadat je gestopt bent met gebruiken. Ook komt het voor dat een gebruiker dezelfde handeling blijft herhalen, zoals het uit elkaar halen en weer in elkaar zetten van bepaalde dingen.
* Zware gebruikers kunnen het gevoel krijgen dat er beestjes op, in of onder de huid kruipen. Soms krabt hij de huid daarom tot bloedens toe open.
* Speed heeft invloed op het gedrag. Het kan je prikkelbaar, agressief of depressief maken. Soms leidt het tot verward denken, achterdocht en vervolgingswaanzin.
* Speed maakt overmoedig: verkeer en speed gaan niet samen. Dit is dan ook verboden.
* Speed in combinatie met andere middelen kunnen heel verkeerd vallen. Speedgebruik samen met alcohol maakt bijvoorbeeld dat dronkenschap niet gevoeld wordt: dit kan leiden tot roekeloos, agressief gedrag. Wie speed gebruikt en in de veronderstelling is cocaïne of XTC te gebruiken, kan onaangenaam verrast worden. De lichamelijke effecten zijn heviger en duren veel langer. Het komt met name voor, dat iemand denkt XTC te hebben gekocht, terwijl het pure speed is.
* Bij het snuiven van speed kan het neusslijmvlies na verloop van tijd beschadigd raken.
[omhoog]

Wat kun je doen als het mis gaat
Het kan voorkomen dat iemand ziek wordt door oververhitting, of flipt. Rust, koelte, iets zoets drinken (bijv. AA of Isostar) en iets met zout eten helpt meestal. Wanneer je het niet vertrouwt, waarschuw dan een arts of iemand van de EHBO. Je moet in ieder geval direct medische hulp inschakelen bij bewusteloosheid, pijn op de borst en hartklachten.
[omhoog]

Kun je aan speed verslaafd raken
Wanneer iemand stopt met het gebruik van speed doen zich, afgezien van vermoeidheid, geen ontwenningsverschijnselen voor. Een lichamelijk verschijnsel dat wel optreedt is tolerantie: bij regelmatig gebruik heb je steeds meer speed nodig om hetzelfde effect te voelen. Geestelijke afhankelijkheid houdt in dat je steeds sterker naar het middel verlangt en jezelf eigenlijk niet meer prettig kan voelen zonder. Bij speed is het vooral de geestelijke afhankelijkheid die een belangrijke rol speelt. Bij regelmatig gebruik kun je gaan denken dat je niet goed meer functioneert of geen lol meer kunt maken zonder speed; het geeft je namelijk het gevoel dat je alles aan kunt. Uitgaan en feestjes zonder speed zijn dan niet meer leuk. En werken zonder speed gaat moeilijker. Het vervelende is dat na gebruik juist de tegenovergestelde gevoelens toenemen, zoals vermoeidheid en depressiviteit. Deze gevoelens zijn weg te nemen door opnieuw speed te gebruiken. Zo kun je in een cirkeltje terechtkomen.
[omhoog]

tripmiddelen
wat zijn tripmiddelen | wat voel je er van | wat is een trip | gebruik
risico's | als het mis gaat | verslavend

Wat zijn tripmiddelen
Tripmiddelen zijn drugs die hallucinaties veroorzaken. Dat betekent dat ze je dingen laten zien, horen, voelen en ervaren die er niet zijn. Officieel worden deze middelen 'hallucinogenen' genoemd. Tripmiddelen komen in de natuur voor: ze zitten in de huid en urine van bepaalde padden, in sommige soorten paddestoelen (lees informatie bij paddo's) en in sommige cactussoorten, zoals de peyote. Ook in veelgebruikte kruiden, zoals foelie en nootmuskaat, zitten hallucinogenen; maar de hoeveelheid die daar in zit is zo klein dat het effect niet te merken is. Daarnaast worden er tripmiddelen in laboratoria gemaakt. Het bekendste voorbeeld daarvan is LSD.
[omhoog]

Wat voel je van tripmiddelen
Een tripmiddel versterkt bestaande emoties en verandert de beleving van tijd en ruimte. Iemand die een tripmiddel gebruikt krijgt hallucinaties: die persoon ziet en ervaart dingen die er niet zijn (maar voor de gebruiker zelf zijn ze echt). De versterking van emoties kan heel heftig zijn. Zo kan een lekker gevoel zich ontwikkelen tot extase, en angst kan omslaan in paniek. Je kunt van tevoren niet voorspellen wat het effect van een middel zal zijn. Ook kunnen de effecten van een tripmiddel terugkomen, zonder dat je op dat moment iets gebruikt. Zo'n flashback kan zich maanden en zelfs jaren later nog voordoen. De lichamelijke effecten van tripmiddelen zijn niet zo groot. Maar in paddestoelen en de peyote-cactus zitten ook nog andere stoffen, die misselijkheid en braken kunnen veroorzaken.
[omhoog]

Wat is een trip
Het effect en de aard van een trip worden bepaald door het soort middel, de dosis en de stemming en omgeving waarin je zit. Ook je gewicht, maaginhoud en je lichamelijke conditie spelen een rol. Gewoonlijk begint de trip een half uur tot een uur nadat het middel ingenomen is. Bij LSD is er maar heel weinig werkzame stof nodig: 100 tot 150 miljoenste gram is een gebruikelijke dosis. De piek van de trip komt 2 tot 3 uur later. Na 8 tot 10 uur is het voorbij. Er zijn ook varianten waarbij een trip wel 24 uur kan duren. Een voorbeeld hiervan is het middel DOB, wat overigens niet zoveel voor komt. Een enkele keer duikt het op in het uitgaanscircuit: de gebruiker denkt dan meestal dat hij XTC heeft gekocht. Bij paddestoelen is de trip meestal minder hevig en het effect hangt af van de ingenomen hoeveelheid. Meestal hoor, ruik en voel je alles sterker: muziek kun je zien, een foto kun je horen, kleuren kun je ruiken. Soms gaan dingen bewegen die normaal stilstaan en voorwerpen stralen licht uit. De tijd kan langzamer gaan of helemaal stil staan. Je gevoel voor ruimte verandert. Gevoel en beweging kloppen niet meer met elkaar en je ervaart dat je gedachten heel helder zijn. Gedurende de trip wisselt de kracht ervan. Meestal blijft er contact bestaan met de werkelijkheid: je beseft dan waar de effecten die je ervaart vandaan komen. Soms kan dat besef helemaal verdwijnen. Dan kun je in een trip gevangen raken. Met name als de trip niet goed valt en de ervaringen eng en bedreigend zijn, kan dit zeer angstaanjagend zijn en tot paniek leiden.
[omhoog]

Hoe wordt een trip gebruikt
LSD is te krijgen als een 'papertrip' en in de vorm van kleine tabletjes. Het meest gangbaar is de papertrip: dit is een stukje papier waarop vloeibare LSD is gedruppeld. Op het papier staat vaak een afbeelding. De trips lijken een beetje op kleine postzegels. De papertrip wordt op de tong gelegd of opgelost in een glas water. Er wordt wel beweerd dat LSD ook via je huid opgenomen kan worden, maar dat is niet waar. Paddestoelen worden meestal gegeten. Er kan ook thee van getrokken worden. De hoeveelheid werkzame stof varieert met het seizoen, het klimaat, de grootte en de leeftijd van de paddestoel. Bij paddestoelen is moeilijk te bepalen hoe sterk ze zijn en om welke soort het gaat. Zelf paddelstoelen plukken is riskant: giftige paddestoelen lijken vaak bedrieglijk veel op de onschuldige varianten. Sommige soorten kunnen dodelijk zijn. De peyote-cactus wordt in schijven gesneden en daarna vaak gedroogd. Die schijven kunnen worden gekauwd. Dat veroorzaakt eerst misselijkheid en braakneigingen. De trip begint na ongeveer 1 uur, en houdt 10 tot 12 uur aan. Het effect lijkt op dat van LSD, maar gebruik van de peyote-cactus komt minder vaak voor.
[omhoog]

Wat zijn de risico's
Tripmiddelen zijn niet ongevaarlijk:
* Ze brengen risico's met zich mee voor mensen die een psychotische aanleg hebben of instabiel, depressief of angstig zijn. Mensen die zichzelf nog niet zo goed kennen, kunnen nare ervaringen opdoen.
* Tripmiddelen kunnen een psychose oproepen en panieksituaties veroorzaken. Een angstige ervaring tijdens de trip kan lang nawerken. Het optreden van genoemde flashbacks, waar sommige gebruikers last van hebben, kan dit nog eens versterken.
* Bij een flashback beleef je een gedeelte van de trip opnieuw. Een flashback komt onverwacht en bijna altijd ongelegen. Hij kan van een paar minuten tot een paar uren duren.
* Tripmiddelen veranderen het beoordelingsvermogen: dit kan gevaarlijke situaties veroorzaken. Zo kunnen auto's worden gezien als speelgoedautootjes. Deelname aan het verkeer is dus zeer riskant.
* De onbekende sterkte (met name van natuurlijke middelen) kan een onaangename verrassing inhouden.
* Gebruik tijdens zwangerschap en borstvoeding is net als bij andere drugs af te raden.
[omhoog]

Wat kun je doen als het mis gaat
Wanneer je iemand treft die een slechte trip doormaakt ('flipt'), probeer hem of haar dan te kalmeren en gerust te stellen. Zeg dat het een trip is die vanzelf weer overgaat. Het kan helpen om de persoon iets te laten eten en de aandacht te richten op zijn of haar buikademhaling. Ook kleine veranderingen in de omgeving (muziek zachter zetten, lichten dimmen of juist aandoen) kunnen iemand kalmeren. Het kan even duren voordat de trip voorbij is. Daarna kan iemand nog wel een tijdje verward of angstig blijven.
[omhoog]

Kun je aan tripmiddelen verslaafd raken
Wanneer iemand stopt met het gebruik van tripmiddelen zoals LSD doen zich geen ontwenningsverschijnselen voor. Het heeft trouwens geen enkel effect om een nieuwe dosis vlak na de vorige te nemen. Het lichaam wordt er als het ware tijdelijk ongevoelig voor. Pas na 3 of 4 dagen niet te hebben gebruikt, doen zich weer tripeffecten voor. Feitelijk is het dus bijna onmogelijk om vaker dan tweemaal per week te trippen. Geestelijke afhankelijkheid houdt in dat je steeds sterker naar het middel verlangt en je eigenlijk niet meer prettig kan voelen zonder. Dit komt eigenlijk ook niet echt voor bij tripmiddelen. Wanneer iemand moeilijk zonder kan is dat eerder het gevolg van de eigenschappen van die persoon, zoals een grote hang naar de spannende ervaringen die de trip met zich mee brengt. Eigenlijk is de kans op lichamelijke en geestelijke afhankelijkheid vrijwel te verwaarlozen.
[omhoog]